Μπάμπης Μώκος: Γεροντόμαγκας στο κέφι!

Μπάμπης Μώκος: Γεροντόμαγκας στο κέφι!

Τον φίλο Μπάμπη Μώκο γνώρισα μ’ αφορμή το πρώτο βιβλίο. Με βρήκε –λέει- ως… ρεμπετολόγο. Πάντα χρειάζεται ένα πρόσχημα για να περνάμε καλά. Να γλεντά η παρέα, που φτιάχνει πολιτισμό. Κάναμε εκδηλώσεις στην Λαμία και πέριξ, παίχτηκαν κάτι ζόρικες πενιές. Ταιριάξανε τα χνώτα μας, συχνά από διαφορετικούς, μερικές φορές και παράλληλους δρόμους. Τα ετερώνυμα έλκονται και ενίοτε συνθέτουν τ΄ αναπάντεχα για την πλάκα τους και μόνο για δαύτη. Με πρώτη ματιά λες: Ο κύριος «όσα πάνε κι όσα έρθουν», αλλά γρήγορα νοιώθεις ότι αυτό εδράζεται γερά σε ευαισθησία μεγάλου παιδιού! Δεν γουστάρω να λιβανίζω εαυτόν τε και φίλους και το λέω εισαγωγικά στην «Άτιμη… Κενωνία»!, το καινούριο βιβλίο του Μπάμπη Μώκου. Τί αξίζει ο βίος αν δεν υπηρετείς το… κουσούρι σου, που όσο του δίνεσαι τόσο πιο καρπερό θεριεύει και σε τρώει. Κι ο φίλος μου έχει φάει  χρόνια την πετριά να σαρκάζει με δικό του τρόπο-χύμα, όπως ακριβώς ζει- τα κακώς κείμενα…

Κάτι αξημέρωτα βράδια  λάμβανα κείμενά του επί παντός επιστητού. Tα   δυο πρώτα τα ’ριξα διαγώνια ματιά: Πολιτικό σχόλιο, να το δω μετά. Διαβάζοντας προσεκτικά κατάλαβα ότι ο φίλος μου κάνει το κέφι του, βγάζει το μεράκι σαρωτικά σαρκάζοντας τον περίγυρο. Χρονογραφήματα με τον τρόπο του. Αδιάφορο αν συμφωνείς! Γράφει μ’ έντονο τσιφορικό ύφος για τον κόσμο της (ψευτο)μαγκιάς, για τα γιαλαντζί, που μας δυναστεύουν και που, φυσικά, δεν είναι μακριά μας. Είμαστε όλοι στο κόλπο όσο κι αν λέμε συχνά και κυνικά, μακριά από μας κι ας είναι και  στης γυναίκας μας τον κώλο! Η «Άτιμη Κενωνία» είναι δοκιμασμένη και παλιά κάμερα για σκηνές της τωρινής, της διαχρονικής, πάντα με την συνενοχή μας,  κατάντιας.

Μαζεύτηκαν αισίως καμιά εξηνταριά χρονογραφήματα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ν’ ανθολογηθούν για να μείνουν τεκμήρια τής σαν τον κάβουρα κοινωνικής μας πορείας. Έπρεπε να βλέπατε πώς έστελνε ο Μπάμπης αυτά τα κείμενα! Κυριολεκτικά χύμα! Όπως του κατέβαινε στην γκλάβα χτυπούσε τα πλήκτρα του υπολογιστή χωρίς να δείχνει ότι τα ξαναβλέπει. Κομμένες στην μέση παράγραφοι, σειρές, λέξεις, κατάχρηση τελειών, θαυμαστικών και άλλων σημείων. Έχυνε την οργή και την σκέψη του στο χαρτί κι ό,τι βγει! Ω του θαύματος!–με ελάχιστες εξαιρέσεις, που όλοι οι γραφιάδες έχουμε-όχι απλώς έβγαινε νόημα αλλά και είχες να κάνεις με ωραίο χρονογράφημα! Ο Μώκος διαθέτει γερή ατάκα,  αξιοποιεί το χάρισμα σε μια εποχή, που οι πλείστοι των κατ’ ευφημισμόν ατακαδόρων Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης (Μ.Μ.Ε.) και κυρίως των Μέσων Κοινωνικής Μαλακίας (Social Media) είναι το λιγότερο κρυόκωλοι και χαζοβιόληδες.

Η γλώσσα στην «Άτιμη… Κενωνία» έχει προφανέστατα πρότυπα στα παλιά ευθυμογραφήματα, κυρίως γραφή Τσιφόρου. Εικόνες της κοινωνίας από κείνα τα χρόνια τα… ηρωικά, που είναι σύγχρονες, γιατί μόνο οι φερετζέδες αλλάζουν. Περιστατικά, που τα έζησε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, του δίνουν τροφή και έναυσμα για να σκηνοθετήσει τις ιστορίες του. Θα έλεγα ότι η γλώσσα είναι εν μέρει επιτηδευμένη για να υπηρετεί τον στόχο του σαρκασμού καταστάσεων, που ωθούνται από τον συγγραφέα σε ακραίες εκφάνσεις, όχι για να διδάξει, αλλά μόνο για να καλαμπουρίσει. Διόλου δεν ενοχλεί, τουλάχιστον όσους ξέρουμε τον Μπάμπη. Είναι όπως μιλάει στο καφενείο και στην ταβέρνα. Όπως παίζει με μεράκι τον μπαγλαμά.

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα κάτι περίεργοι τύποι, που δεν έχουν ταίρι! Αυθόρμητος, απρόβλεπτος, καλαμπουρτζής, αυθεντικός γλεντιστής, παλιά καραβάνα της κοινωνίας λόγω και της πολύχρονης επαγγελματικής του θητείας σε «κονκλάβια», όπου ξεχειλίζουν η (κουτο)πονηριά, η καπατσοσύνη, το πάρε-δώσε και το αλισβερίσι υπό την τράπεζαν, οι πάσης φύσεως βολικές πιέσεις και με το αζημίωτο  εκδουλεύσεις, οι γκρίζες συναλλαγές. Τότε, σε χειροποίητη και σταρένια εποχή, όχι σε τωρινή, ηλεκτρονική και μεταξωτή. Μέγα επίτευγμα να παραμένεις ατόφιος, να κάνεις την τρέλα σου και να μαζεύεις εμπειρίες για την σύνταξη.

Τα λέει χύμα, τσουβαλάτα και… Πάμε παρακάτω! Στις επόμενες πενιές! Μη με ρωτήσετε για λογοτεχνικές αξίες και άλλες αποτιμήσεις, που δεν  κάνω ούτε για τα έργα μου! Καθένας, που σιάχνει «τραγούδι», που ντύνει έργο με το μεράκι του, όσο το κάνει και το ξομπλιάζει είναι κατά δικό του! Όταν το δημοσιοποιεί, είναι του κόσμου όλου! Ο φίλος μου  Μπάμπης κάνει το κέφι του, όπως κι εγώ, όπως κι άλλοι αλαφροΐσκιωτοι και κουζουλοί. Αυτό είναι το άπαν! Το πιο σημαντικό ιδιαίτερα τώρα, στην εποχή των σαπουνισμένων εγκεφάλων. Γεροντόμαγκα φίλε Μπάμπη, καλοτάξιδες οι νέες πενιές κάνε πάντα το κέφι σου. Τ’ άλλα γράψ’ τα κάτω απ΄ το σφουγγάρι! Να μην πω το άλλο, το πιο μάγκικο και κυριολεκτικό…

(Απόσπασμα από τον πρόλογο του Ηλία Βολιότη-Καπετανάκη  στο βιβλίο)

Υ. Γ. Επειδή πρόκειται για αυτοέκδοση στην Λαμία, στην πόλη του Μπάμπη Μώκου δίνουμε την διεύθυνση:  Παπαθανασίου 2, πλατεία Παγκρατίου, Τ.Τ. 35 100 ΛΑΜΙΑ, bamoko50@gmail.com