Ντάσο Κούρτι: «Τριάντα χρόνια»

Ντάσο Κούρτι: «Τριάντα χρόνια»

Συνήθως οι ταλαντούχοι σολίστες των μουσικών οργάνων, ακόμα και οι του μπουζουκιού, αργά και που παρουσιάζουν δικές του συνθετικές εργασίες. Δεν ξέρουμε αν «φταίει» για αυτό η πολύωρη απασχόληση στα πάλκα και στις συναυλίες ως μέλη της ορχήστρας διάσημων τραγουδιστών. Όταν ήταν ακόμα ζωντανή η εγχώρια δισκογραφία, γιατί σήμερα αυτοχρηματοδοτούμε όλοι τα έργα μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, που έχουν ωστόσο με την σειρά τους μεγάλες υποχρεώσεις. Τότε και τώρα, όμως, κατά τεκμήριο, οι ικανοί παιχνιδιάτορες, όταν καταπιάνονται με την σύνθεση, έχουν πολύ αξιόλογα αποτελέσματα, η «πένα» τους γεννά όμορφα τραγούδια. Ο Ντάσο Κούρτι είναι ήδη ολόκληρη ιστορική γενιά στην χώρα μας και στον αέρα της μελωδικής τέχνης. Εξαιρετικός ακορντεονίστας συνδυάζει αρμονικά την παράδοση με νεώτερες αναζητήσεις. Στον… αέρα εδώ και καναδυό μήνες είναι η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά: Dasho Kurti: «Τριάντα χρόνια στον αέρα» (κυκλοφορεί από το Όγδοο, music group).

Πόσο γρήγορα πετάνε τα χρόνια! Ήταν χθες, άντε προχθές, ποτέ, όμως, 30 χρόνια, που ο Ντάσο μας εδιηγείτο γλαφυρά την ιστορία του με παροιμιώδη σαρκασμό και το πικρό του χιούμορ. Ήταν ο μουσικός, που είχε αδυναμία ο αείμνηστος στιχουργός Ηλίας Κατσούλης και από τον πρώτο καιρό, που ήρθε στην Αθήνα, κάναμε μεστές συζητήσεις στις τότε κοινές παρέες. Η περιπέτεια της αναγκαστικής φυγής του Ντάσο Κούρτι από την Αλβανία του έγινε μεγάλη έμπνευση, αποτυπώθηκε στον πρώτο του πανέμορφο δίσκο: «Έρημα χωριά». Τον είχαμε τότε παρουσιάσει στην ραδιοφωνική εκπομπή μας στην Ε.Ρ.Τ. «Μουσικό Σεργιάνι». Γρήγορα ο Ντάσο Κούρτι αναδείχτηκε, πιστοποιήθηκε ως εξαιρετικό μουσικός και έδινε το δικό του χρώμα στις λαϊκές ορχήστρες. Βλέπετε, ο σοσιαλισμός με όλα του τα μεγάλα κουσούρια παρείχε σφαιρική μόρφωση, «έξυνε» τα ταλέντα!

Στην δεύτερη δισκογραφική του εργασία ο Ντάσο Κούρτι μας ταξιδεύει, μας κάνει συνοδοιπόρους του σε ένα συναρπαστικό μουσικό ταξίδι, που συνδέει τις δύο αγαπημένες του πατρίδες και συνθέτει με μια έννοια και ουσία μια ακόμα ενδιαφέρουσα εκδοχή, μελωδική κινηματογραφική «επένδυση» της ζωής του δημιουργώντας εννιά όμορφα τραγούδια. Βαλκανικά αρώματα με ευαισθησία και εμφανή ποπ διάθεση, κινείται ανάμεσα στο «λαϊκό κλασικό» και πιο σύγχρονες και εμπορικές αναζητήσεις. «30 χρόνια στην Ελλάδα, 30 χρόνια στον αέρα. Αέρας γίνεται η μνήμη και με πάει. Αέρας είναι που με βάζει σε αναζήτηση. Κι αέρας, μου είπαν, γεμίζει αυτό το όργανο, που έπιασα σαν παιδί στα χέρια μου, στο μουσικό σχολείο του Ελμπασάν. Σας λέω τώρα, πως δεν είναι μόνο αέρας που το γεμίζει. Θέλει και ψυχή»- αυτά έγραφε στο πρόγραμμα της πρώτης παρουσίασης του εν λόγω δίσκου ο συνθέτης του.

Άλλος ένας στην κυριολεξία πολυσυλλεκτικός δίσκος, που είναι σήμερα το πιο σύνηθες, καθώς πολλοί καλλιτέχνες ενώνουν τις δυνάμεις τους για να έχουν άμεσο και πολυεδρικό αποτέλεσμα. Είναι πολύ θετικό, δημιουργικό καθώς  δουλεύουν σαν παλιά παρέα, έστω κι αν στο στούντιο ηχογραφούν χωριστά.  Εδώ, γύρω από την μουσική του Ντάσο Κούρτι «περιστρέφονται» νέοι ερμηνευτές, χαρισματικοί μουσικοί, ευρηματικοί στίχοι. Ξεχωρίζουμε την μελοποίηση 2 ποιημάτων του Τάσου Λειβαδίτη και του Κώστα Βάρναλη. Άλλα 6 άσματα στιχουργούν οι Βαγγέλης Βελώνιας (4), Ελευθερία Κουρλιά, Πάνος Δημητρόπουλος (από ένα). Ερμηνευτές: Βασίλης Προδρόμου, Σεμέλη Παπαβασιλείου, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Ιουλία Καραπατάκη, Κώστας Παυλίδης, Φώτης Σιώτας, Αναστασία Χατζηαποστολίδου, Γιάννης Διονυσίου, Δημήτρης Υφαντής. Παιχνιδιάτορες: Βασίλης Κεντεντόγλου και Βασίλης Προδρόμου (κιθάρες), Μιχάλης Δάρμας (μπάσο) Δημήτρης Σίντος (πιάνο, κοντραμπάσο, λαούτο, ενορχήστρωση), Φώτης Σιώτας (βιολί, βιόλα), Μανώλης Πάππος (μπουζούκι), Δέσποινα Σπανού (βιολοντσέλο), Χρήστος Καλιοντζίδης (ποντιακή λύρα), Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης (κρητική λύρα), Διονύσης Θεοδώσης, Χρήστος Σιούλας (κλαρίνο), Νίκος Σαμαράς (τρομπέτα), Γιώργος Στρατάκης (λαούτο, μαντολίνο), Μιχάλης Μπακάλης (κρουστά) και, φυσικά, ακορντεόν ο συνθέτης Ντάσο Κούρτι.

Ο Dasho Kurti γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1972 στο Ελμπασάν της Αλβανίας. Σε ηλικία 6 ετών ξεκινά σπουδές στο μουσικό σχολείο Οnufri, μαθαίνει βιολί,  ακορντεόν, πιάνο και τσιφτελί (παραδοσιακό αλβανικό όργανο). Το 1990 εισάγεται στη Μουσική Ακαδημία Τιράνων, σπουδάζει κλασική σύνθεση. Το 1991 λαμβάνει μέρος σε Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης για νέους 18-22 ετών στην Ιταλία. Πραγματοποιεί την πρώτη του εμφάνιση ως συνθέτης, κατακτά την 4η θέση και παράλληλα κερδίζει υποτροφία για τη Μουσική Ακαδημία του Μιλάνου. Το 1993 οι πολιτικές εξελίξεις στην Αλβανία τον αναγκάζουν να σταματήσει τις σπουδές και να έλθει να στην Ελλάδα για βιοποριστικούς λόγους. Παρά τις δυσκολίες προσαρμογής καταφέρνει να μην εγκαταλείψει την αγάπη για την μουσική. Το 1995 εμφανίζεται ως ακορντεονίστας στην μουσική σκηνή Χαμάμ πλάι στους μουσικοσυνθέτες Γιώργο Ζήκα και Τάκη Μπουρμά. Το 1996 παίζει στο συγκρότημα του Ηλία  Λιούγκου και γίνεται μέλος της Ορχήστρας των Χρωμάτων του Μάνου Χατζιδάκι. Κουβαλώντας την μουσική παράδοση της χώρας του και δυτική κλασική παιδεία γράφει μουσική. Συμμετέχει ως ακορντεονίστας σε δίσκους και εμφανίσεις σημαντικών καλλιτεχνών: Λιζέτα Καλημέρη, Μελίνα Κανά,  Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Πάριος, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Κώστας Μακεδόνας, Δήμητρα Γαλάνη και άλλοι. Παράλληλα συμμετέχει σε πλήθος εκδηλώσεων και συναυλιών στην Ελλάδα και το εξωτερικό με τους: Γιώργο Νταλάρα, Μαρινέλα, Dulce Pontes, Eddy Napoli. Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά είναι, όπως είπαμε, τα «Έρημα χωριά» (2006).

Πάντα θυμόμαστε με συγκίνηση τις πρώτες «κοινές διαδρομές» στις παρέες με τον Ντάσο, παρακολουθούμε την πορεία του σε πάλκα και συναυλίες και μας προκάλεσε μεγάλη χαρά το μετά από 16 χρόνια καινούριο τρατάρισμά μας με ωραία του τραγούδια. Μακάρι ο Κούρτι, όπως και άλλοι σύγχρονοι μεγάλοι σολίστες να γράφουν και να δημοσιοποιούν, να παίζουν στα πάλκα τα νέα τους μεράκια, έστω και στην εποχή της καφρίλας και της πεθαμένης  δισκογραφίας. Ακούστε, απολαύστε αυτόν τον δίσκο, που φέρνει καλούδια από την βαλκανική παράδοση βαφτισμένη στο σήμερα με την σφραγίδα του εν λόγω καλλιτέχνη. Επίλογος με απόσπασμα συνέντευξης, που ο Ντάσο Κούρτι έδωσε πρόσφατα στον Ηλία Κουτσερή στην εφημερίδα «Μαγνησία»:

«Φέτος, συμπληρώνω 30 χρόνια στην Ελλάδα. Έφυγαν πολλά άτομα από την Αλβανία ως πρόσφυγες εκείνη την εποχή για καλύτερη ζωή. Προσωπικά, θεωρούμαι από τους τυχερούς, γιατί με αγκάλιασαν πολλοί καλλιτέχνες. Παρ’ ότι οι καταστάσεις ήταν δύσκολες και ασχολήθηκα με πολλές δουλειές, η αγάπη μου για την μουσική ήταν μεγάλη. Έτσι, αγόρασα πάλι το όργανο που έπαιζα, το ακορντεόν, και ξεκίνησα να δουλεύω με την μουσική. Από την αρχή, με αγκάλιασε ο κόσμος. Στην ουσία, αυτό υποδηλώνει ο τίτλος του δίσκου έχοντας μεταφορική χροιά. “30 χρόνια στον αέρα”. Τα κομμάτια βγήκαν στην εποχή της καραντίνας. Πολύς κόσμος, συνάδελφοι και φίλοι δημιούργησαν αυτό το διάστημα. Προσωπικά, η περίοδος αυτή με βοήθησε γιατί ήρθα πιο κοντά στην δημιουργία και ακόμα πιο κοντά στα παιδιά μου. Είχα χρόνο να ασχοληθώ με την μουσική. Η δουλειά  αυτή έγινε με φίλους. Θεώρησα ότι το να δώσω τα κομμάτια σε νέους ερμηνευτές ήταν το πιο σωστό. Θέλω να ευχαριστήσω όλα αυτά τα παιδιά, που ήταν δίπλα μου, με τις ιδέες τους και με πολλή όρεξη. Το αποτέλεσμα του δίσκου είναι στα «χέρια» σας. Βέβαια, το θέμα είναι να φτάσει στον κόσμο, καθώς υπάρχει ένα μεγάλο θέμα. Ζω στην Αθήνα και παρατηρώ ότι στα ραδιόφωνα παίζει συγκεκριμένη “playlist”. Δημιουργούνται πολλά ωραία πράγματα και δεν προωθούνται».