B. Kοζιού: Φεστιβάλ Θεάτρου Καρδίτσας

B. Kοζιού: Φεστιβάλ Θεάτρου Καρδίτσας

Εξ αρχής κάποιες εκδόσεις έχουν μόνο ιστορικό πεδίο αναφοράς. Στους σύγχρονους το πολύ-πολύ να εκπέμπουν δυνατά αισθήματα νοσταλγίας για παλιές όμορφες στιγμές. Για την Ιστορία, όμως, είναι πολύτιμοι συνεργάτες. Σκεφθείτε οι ερευνητές, οι εραστές αλλοτινών εποχών και έργων, πόσο πιο μεστή θα ήταν η προσέγγιση και ουσιαστική μέθεξη του Τάδε πολιτιστικού  γεγονότος-και όχι μόνο-αν υπήρχαν διαθέσιμα  στους απογόνους γραπτά, φωτογραφικά ή άλλα ντοκουμέντα της διοργάνωσή του. Αν πρόκειται μάλιστα για ετήσιες εκδηλώσεις, λόγου χάρη καλλιτεχνικά φεστιβάλ, τα όποια ιστορικά υλικά συνιστούν άμεση, εύγλωττη και πολύ σημαντική απεικόνιση της κοινωνίας, όπου αυτές πραγματοποιούνται. Μια τέτοια έκδοση παρουσιάζουμε σήμερα για έναν εξαιρετικό θεσμό στην Καρδίτσα με προφανή ευρύτατη εμβέλεια. Βασιλική Κοζιού-Κολοφωτιά: «Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας. Ο ρόλος της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού στην 35χρονη πορεία του».

Δεύτερο Φεστιβάλ Θεσσαλικών Ερασιτεχνικών Θιάσων, 26-30 Μαρτίου 1986. «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας» από το Παιδικό Θεατρικό Τμήμα του Συλλόγου Γυναικών Καρδίτσας.

Απαντήστε ειλικρινά: Είχατε πάρει χαμπάρι ακόμα και οι πιο ψαγμένοι ότι στην θεσσαλική πόλη διεξάγεται με εξαιρετική επιτυχία ερασιτεχνικό θεατρικό φεστιβάλ εδώ και 35 χρονια. Από το 1984 μέχρι το 2019, θύμα και αυτό του Α’ Παγκόσμιου Βιοχημικού Πολέμου του Καπιταλισμού κατά της ανθρωπότητας με κωδική Cοvid-19. Μακάρι να έχουν μεράκι και δύναμη οι άνθρωποι να συνεχίσουν, γιατί από την πρώτη στιγμή έχουμε επισημάνει ότι το φρικτό, πολύμορφο  καπιταλιστικό πείραμα του Κορωνοϊού πέρα από τα πρωτοφανή υπερκέρδη και τον απόλυτο εκφασισμό της παγκόσμιας  κοινωνίας έχει στόχο και τον πολιτισμό, κυρίως τον λαϊκό, όπου αυτός ακόμα ανθοβολεί. Πιο σωστά η αποτελεσματική, ολική κυριαρχία του πρώτου έχει προϋπόθεση την πλήρη εξαφάνιση του δεύτερου, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αποικίας, σαν την Γκραικυλία, με την λαϊκή μούσα ολοζώντανη και καρπερή σε πείσμα των καιρών και των αφεντικών. Ξεχνάτε ότι η πρώτη γενική απαγόρευση το 2020 αφορούσε το Πατρινό καρναβάλι και τις άλλες εκδηλώσεις; Ακόμα και σήμερα για την διάδοση του Cοvid-19 δεν φταίει το διαλυμένο σύστημα υγείας αλλά η μουσική και δη η λαϊκή-υπαγορεύουν και κυρίως απαγορεύουν τα πολιτικά τσιράκια της Γκραικυλίας με τους τηλεοπτικούς τους κομπογιαννίτες, που το παίζουνε χοντρά αργυρώνητοι γιατροί.

Προσέξτε και αυτό:  Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων Νομού Καρδίτσας. Την εποχή αποπολιτικοποίησης, διάλυσης της κοινωνίας και μετατροπής της σε αγέλη ηλεκτρονικών πιθήκων, σε καλπάζοντα ψηφιακό μεσαίωνα υπάρχουν συμπολίτες, που επιμένουν στην αληθινή επικοινωνία, συλλογική δράση και ψυχαγωγία με την κυριολεξία της λέξης! Κάτι ακόμα σημαντικό.  Όταν ξανά θα γκρινιάξουμε-επαρχιώτες και πρωτευουσιάνοι-ότι η επαρχία πάσχει από πνευματικό μαρασμό, παραμελημένη από την ξενόδουλη εξουσία, καλύτερα ας αναμετράμε και την συνενοχή μας και αδράνεια (όλων ανεξαιρέτως). Όχι για να δίνουμε συγχωροχάρτια στους θαλαμοφύλακες της Γκραικυλίας αλλά για να λειτουργεί μέσα μας σαν πανίσχυρη ταξική ηλεκτρική εκκένωση: Να σηκωνόμαστε από τον καναπέ απέναντι στην οθόνη με τα βοθροκάναλα, ν’ αναπτύσσουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα την συλλογική μας δυναμική δράση στον πολιτισμό, με την ευρύτατη έννοια του τρόπου ζωής. 

Με δυο λόγια  το βιβλίο της Βάσως Κοζιού: Καταγραφή, διαχρονική αναφορά του Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου της Καρδίτσας, μακρόβιος και άκρως επιτυχημένος θεσμός, όπως αποδεικνύεται από τα έργα και τις ημέρες του, όπως παρουσιάζονται στην εν λόγω εξαιρετικά επιμελημένη έκδοση.  Σαν ταινία περνάνε από τα μάτια και τον νου του αναγνώστη οι τριανταπέντε διοργανώσεις με κείμενα και άφθονες φωτογραφίες, ιδιαίτερα τα στοιχεία, που αφορούν λεπτομερώς την κάθε μια, από την οργανωτική και κριτική επιτροπή, το αναλυτικό πρόγραμμα, τα ειδικά αφιερώματα τιμής και μνήμης, τους βραβευμένους καλλιτέχνες και θεατρικούς θιάσους, τις παράλληλες εκδηλώσεις, κάθε τι, που ενδιαφέρει αναγνώστες θεατρόφιλους αλλά και τον ιστορικό του μέλλοντος. Στο βιβλίο εμφανής η επαγγελματική δουλειά εργασία της συγγραφέως, υπογραμμίζει στον πρόλογο ότι ζει το Φεστιβάλ Θεάτρου εκ των έσω (εκ των διοργανωτών) για 33 συναπτά έτη και ως θεατής τα τελευταία δύο. Κατ’ επέκταση συνιστά δείγμα γραφής για το ίδιο το γεγονός, πώς, δηλαδή, μπορεί να πληροί επαγγελματικές απαιτήσεις και όρους κάθε ερασιτεχνική καλλιτεχνική-όχι μόνο θεατρική-δραστηριότητα. Αυτό λέγεται μεράκι, αλλά ας μη μακρηγορούμε.

Στις 20-29 Μαρτίου 2015, 31ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, επί σκηνής ο θίασος του Δήμου Μαραθώνα.

Το πιο σημαντικό είναι φυσικά,  το πεδίο αναφοράς της έκδοσης, το ίδιο  το Φεστιβάλ Καρδίτσας και για αυτό ας πούμε (γράψουμε) δυο λόγια παραπάνω διαβάζοντας από τις σελίδες του βιβλίου. Από τις 15-20 Δεκεμβρίου 1984 ξεκίνησε το 1ο Φεστιβάλ Θεσσαλικών Ερασιτεχνικών Θιάσων και στην 7 η τέλεσή του, το 1991, αποκτά πανελλήνια διάσταση. Να σημειώσουμε και ότι από το 1993 γίνονται σημαντικά αφιερώματα μνήμης αρχής γενομένης με την Τζένη Καρέζη. Την άλλη χρονιά (1994)  μνήμη Μελίνας Μερκούρη, που λίγες μέρες πριν αποδημούσε, το 1999 Λάμπρος Κωνσταντάρας και τις επόμενες άλλες  μεγάλες προσωπικότητες.

Εξέχουσα θέση είχαν και οι τιμητικές εκδηλώσεις για τους εργάτες του θεάτρου, του κινηματογράφου, της μουσικής, της λογοτεχνίας, οι πλείστες με την παρουσία των τιμωμένων προσώπων. Μόνο ενδεικτική αναφορά γίνεται εδώ, γιατί πρέπει να γεμίσουμε σελίδες στερώντας το ενδιαφέρον και την περιέργεια του αναγνώστη: Ιάκωβος Καμπανέλης, Νίκος Κούνδουρος, Γιώργος Αρμένης, Σπύρος Φωκάς, Ευγένιος Σπαθάρης, Χρήστος Λεοντής, Θανάσης Παπαγεωργίου, Γιώργος Κατσαρός, Κώστας Βουτσάς, Αλεξάνδρα Λαδικού, Άννα Φονσου, Θύμιος Καρακατσάνης, Μάνος Ελευθερίου, Τίτος Βανδής, Τίτος Πατρίκιος, Γιώργος Φούντας, Μίμης Πλέσσας, Σπύρος Ευαγγελάτος, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Νένα Βενετσιάνου, Ασημάκης Γιαλαμάς και πολλοί άλλοι, που υπογραμμίζουν την πολυεδρικότητα του θεσμού.

      Θεατρικός Πολιτιστικός Όμιλος Σύρου «Απόλλων».

Η Βασιλική Κοζιού-Κολοφωτιά γεννήθηκε στην Κρανιά της Καρδίτσας Είναι πτυχιούχος της τοπικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας και του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ως εκπαιδευτικός υπηρέτησε 30 χρονια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Καρδίτσας εκτελώντας διδακτικά και διοικητικά καθήκοντα. Τόσο εντός της σχολικής κοινότητας όσο κυρίως εκτός αυτής τα τελευταία χρονια αναπτύσσει πολύ πλούσια πολιτιστική και ερευνητική-συγγραφική δράση με κεντρικό άξονα την μελέτη και ανάδειξη της τοπικής παράδοσης.

Τεράστια δραστηριότητα σε όλους τους τομείς, από Φεστιβάλ Θεάτρου, Κέντρο Ιστορικών Λαογραφικών Ερευνών «Απόλλων» (έχει διοργανώσει 7 συνέδρια, ετοιμάζει φέτος το 8ο με θέμα Μικρασιατική Καταστροφή, πρόσφυγες και πολιτισμός), Σύλλογος Γυναικών, Χορωδία  της Παραδοσιακής Μουσικής μέχρι τον Σύλλογο του χωριού της, ως την ίδρυση της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων. Εκτός από το βιβλίο για το Φεστιβάλ Θεάτρου, άλλα έργα: «Πενήντα Χρονια “Καραϊσκάκεια” (1967-2017)» (2018). «Δημοτικό παραδοσιακό τραγούδι» (2001). «Η νέα αγορά της Καρδίτσας» (2002). «Ζωογόνα ποτάμια της Καρδίτσας» (2003). «Παραδοσιακά τραγούδια της Καρδίτσας και της ευρύτερης περιοχής» (2013). «Καταγραφή και ανάδειξη της αγροτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Καρδίτσας» (2021).