Ανέκαθεν υπάρχουν τα μπάζα της Ιστορίας! Οι πλείστες των γενεών απαρατήρητες περνούν, δίχως ν’ αφήνουν χνάρι και πατημασιά, γίνονται τελικά χώματα και πέτρες, βάθρο πάνω στο οποίο στις λίγες αργυρές και στις ελάχιστες χρυσές στιγμές της ανθρώπινης πορείας πρόσκαιρα εδράζεται το άγαλμα της προκοπής, που φιλοτεχνούν τυχαία ηγέτες και φάρες χαρισματικές. Πάντα λειτουργεί καταλυτικά το φάσμα των γενεών. Τα εκάστοτε παιδιά μεταφορικά ή και κυριολεκτικά σκοτώνουν κυνικά τους κάθε φορά γονείς για να προχωρά η κοινωνία κα η ζωή. Από σήμερα, όμως, βασιλεύουν οι χαμένες, οι καμένες γενιές, που ούτε για οικοδομικά υλικά μπορούν να χρησιμεύουν στην βάση του αδριάντα της λευτεριάς και της προόδου. Αποτελούν μόνο κτερίσματα πια απώτερου και πρόσφατου ενδόξου παρελθόντος όσο συνεχίζεται και βαθαίνει το ταξικό κώμα του ηλίθιου, διεφθαρμένου και δια της οθόνης πολλαπλώς ψεκασμένου όχλου μεταλλαγμένων μαϊμούδων. Ούτε χάσμα γενεών υφίσταται πλέον παρά μόνο διαρκώς βαθειά και πλατιά άβυσσος ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο. Ραγδαία εκλείπει η κοινωνία μεταβαλλόμενη σε τυφλή αγέλη λυσσασμένων λύκων.

Συγκλονιστικά περιστατικά επέλασης του Χάρου κυρίως στην νεολαία, που γίνονται άλλωστε καρπερά όσο και ευπώλητα διαφημιστικά προγράμματα των βοθροκάναλων υπερβαίνοντας τα όρια της τραγικής χυδαιότητας. Η μια, κοπέλα μόλις 19 Μαΐων πήγε 4 η ώρα τα ξημερώματα για παρτούζα κοκαΐνης με δυο άνδρες και σε ανοικτή γραμμή με 66χρονη καβάτζα, που κιμπάρικα της παραχωρούσε μέσω τραπεζικού συστήματος ΙΡΙΣ 250 ευρώπουλα. Γιατί δεν βρίσκεται, ρε γαμώτο, ένας χουβαρντάς και για μας να χαρίζει την χαραυγή αφειδώς πενηντάευρα; Προφανέστατα κάτι δεν κάνουμε σωστά! Τί γύρευε μια σχεδόν ανήλικη κοπέλα να κυκλοφορεί τα ξημερώματα σε πανσιόν αντί να κοιμάται στην οικογενειακή εστία; Η άλλη πήγε σε ερωτικό ραντεβού, ψωνίστηκε και ψώνισε σε ψηφιακή, διαδικτυακή πλατφόρμα γνωριμιών. Αμφότερες βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα για διαφορετικές συγκυρίες. Η τρίτη, μαθήτρια δίνει μάχη για την ζωή της και μακάρι να καταφέρει να την κερδίσει καθώς γκρεμίστηκε στο σχολείο από την σκάλα κάνοντας «τραμπάλα» στην κουπαστή της. Μια τέταρτη χωρίς να λυπηθεί τα νιάτα της αυτοκτόνησε στο Ισθμό της Κορίνθου. Είναι μόνο οι τελευταίες εσοδείας δίπλες χορού του Χάρου και προφανώς τα πιο χτυπητά περιστατικά. Αφήνουμε όλη την άλλη παραβατική συμπεριφορά κυρίως της νεολαίας, που κάθε ώρα και μέρα χτυπάει κόκκινο!

Πόσο φτηνή να γίνει ακόμα η ζωή; Μέχρι να καταναλώνεται τζάμπα και βερεσέ ιδίως τώρα με την Τεχνητή Νοημοσύνη, την Τεχνητή Άνοια του σύγχρονου ανθρώπου, που γίνεται με καλπασμό ηλίθιος πίθηκος! Παρατηρώντας τον όλο και πιο τεράστιο  βόθρο, που καταπίνει κάθε αξιόλογη προσπάθεια και συνιστά πηγή μαζικού θανάτου φύτρων της δύουσας κοινωνίας ουδεμία έχεις αμφιβολία ότι όλοι όσο και αν εξανίστανται και να χύνουν μαύρα κροκοδείλια στην ουσία δάκρυα, όσο και να καταδικάζουν στα λόγια είναι βολεμένοι και τρισευτυχισμένοι, που παρελαύνουν από την οθόνη, που βρήκαν την ευκαιρία να αδράξουν την τρίλεπτη τηλεοπτική παρουσίαση. Όλοι ανεξαιρέτως, θύτες και θύματα, γονείς και λοιποί τεθλιμμένοι συγγενείς, «ειδικοί» παιδαγωγοί και ανειδίκευτοι ψυχολόγοι, οι πάντες την βρίσκουν, ρε παιδάκι μου, που ασχολείται μαζί τους φιλοθεάμον κοινό! Αδιάφορο αν βρίσκονται σε τραγική κατάσταση. Ως γνωστόν η χαρά, η ευτυχία, το μέτρο, το φυσιολογικό, το θετικό παράδειγμα, όλα αυτά ποτέ δεν πουλάνε. Ενώ με τα αντίθετά τους χέζονται στο χρήμα τα βοθροκάναλα και στην φτηνή ματωμένη δημοσιότητα πρωτίστως τα θύματα. Μετά θάνατον αναγνώριση…

Ρέστα πάντως δίνουν στο διεφθαρμένο και απάνθρωπο σύστημα οι γονείς. Έχασες το παιδί σου, μωρή μαλακισμένη και έχεις το κουράγιο την άλλη στιγμή, βρίσκεις την διάθεση να πλασαριστείς και να κλάψεις γοερά, να εξευτελιστείς και να βεβηλώσεις την μνήμη του; Τί κερδίζεις, ρε ηλίθιε μαλάκα πατέρα, να βγαίνεις να ξεπουλάς εν μέσω διαφημίσεων τον πιο μεγάλο σου καημό; Πότε πρόλαβες και θρήνησες βουβά και σιωπηλά, πότε κιόλας κρύωσε η ανίατη πληγή σου ώστε να νοιώθεις άνετος κι ωραίος για δημόσιες εμφανίσεις. Τα παραμύθια της καταγγελίας των ενόχων και της δικαίωσης του «αδικοχαμένου»; Ουδεμία άλλη μεγίστη μπούρδα! Τα είδατε προσφάτως στα Τέμπη και την δικαίωση και την απόδοση των ευθυνών. Αλήθεια, τί έγινε εκείνο το σκουλήκι της Ν.Δ. από την Αγία Βαρβάρα, που είχε στήσει άκρως επικερδές, ιδιωτικό, αφορολόγητο πορνείο με την τραγική του κόρη; Κύλησε ο χρόνος, έσβησαν οι προβολείς της τηλοψίας και των   συγκλονιστικών αποκαλύψεων, ξεχάστηκε και η ζωή, το γαϊτανάκι του θανάτου, η χυδαιότητα και η ξεφτίλα συνεχίζονται πάσχουσες από οξεία ελεφαντίαση!

Δεν είναι για πολύ, άλλωστε, αυτά τα γεγονότα, όσο τραγικά και να κρίνονται προς ώρας. Έχουν σειρά οι επόμενοι στο ριάλιτι της τραγωδίας και του εξανδραποδισμού. Και είναι πολύ μεγάλη η αναμονή, η ουρά τους θυμίζει τον Κηφισσό στις 6 το πρωί! Δεν είναι και για χόρταση και τα βοθροκάναλα καραδοκούν για νέες επενδύσεις χυδαίων αλλά κερδοφόρων διαφημίσεων! Οι νόμοι της αγοράς της τραγωδίας, των γοερών δακρύων, της θλίψης και του κοπετού είναι αμείλικτοι. Μην ξεχνάτε την μεγίστη πολιτική διάσταση, την αξία χρήσης όλων αυτών των ζοφερών καταστάσεων. Ανοίγοντας ο κοσμάκης μια πιθαμή το στόμα από έκπληξη, τρόμο, ανασφάλεια και σπαραγμό ξεχνάει την ακρίβεια, την φτώχεια, την κοινωνική εξαθλίωση, τον πόλεμο, γυρίζει από το άλλο πλευρό λιγάκι να ξεμουδιάσει και συνεχίζει ακόμα πιο άνετα και βαθειά τον ταξικό του ύπνο. Διάχυτη η μεγάλη του ικανοποίηση: Τί ωραία, που δεν είμαι στην θέση αυτών των καημένων! Ούτε περνάει από το κλούβιο του μυαλό ότι είναι ακριβώς το επόμενο θύμα και θύτης.

Το άθλιο πανηγύρι της μαζικής και ανακυκλούμενης με ολοένα πιο μεγάλη ταχύτητα συμφοράς αφορά τις συζητήσεις των ανειδίκευτων ειδικών για τις αιτίες όλων αυτών των καταστάσεων και του εν δυνάμει τρόπους ίασης και αντιμετώπισής τους. Φερ’ ειπείν και να μην είσαι εγκληματίας, γίνεσαι πολύ ευχαρίστως ακούγοντας όλον το συρφετό των αναλυτών της πλάκας. Συστηματικά στο απυρόβλητο η πηγή των δεινών, ο πανάθλιος Καπιταλισμός, που κυνηγώντας τυφλά το μέγιστο κέρδος έχει μετατρέψει την κοινωνία σε αγέλη λυσσασμένων λύκων. Ο χαρακτήρας των ανθρώπων, η διάλυση της οικογένειας, η κακή χρήση της τεχνολογίας, η μονοδιάστατη προσήλωση στα Μέσα Κοινωνικής Μαλακίας (Social Media) και λοιπά δίκτυα, το αδιέξοδο των σχέσεων, η ανεπάρκεια του σχολείου, ο κακός μας ο καιρός και το μαύρο μας το ριζικό. Μόνο ο ηθικός αυτουργός λείπει από αυτήν την ακατάσχετη λογοδιάρροια. Αυτό, άλλωστε, το ένοχο ζητά να καλύψει η τελευταία. Το ξενόδουλο καπιταλιστικό σύστημα, που τέρατα παντού γεννά. Μην ανησυχείτε, όμως, έρχεται η Τεχνητή Νοημοσύνη, επελαύνει κιόλας για να μην αφήσει τίποτα όρθιο στον πλανήτη Γη όσο αφορά τ’ ανθρώπινα και επίκειται οσονούπω επανεκκίνηση με ή χωρίς (το πιο πιθανό σενάριο) τον άνθρωπο! Πώς το λέει προφητικά το παλιό πανέμορφο ρεμπέτικο: «Κι άνθρωπος γραμμάτιο, που λήγει»! Πάει έληξε ήδη. Το λαχείο κλήρωσε κι ούτε ο… λήγοντας βγήκε!

 

«Μυριάδες έτ’ η Μάνα σου

τυχάρρυθμα σπατάλησε

τον νου σου να τελειώσει,

που συ σε λίγα τέρμινα

αστόχως τον μετάτρεψες

σε αδειασμένο όστρακο».

***

«Τον βίο σου χαζεύεις πια

παιχνίδι τηλεοπτικό

μα η οθόνη σού στερεί

την αίσθηση τ’ αφανισμού

και την θανή σου την θαρρείς

βίντεο νέας αναψυχή».

***

«Δίχως “replay” η ζωή

και ο θάνατος “escape”

άπαξ το παίγνιο διαρκεί.

Πού τρέχετε όλοι τρελοί

για να πηδήξετ’ εποχή

γοργά να γίνετε μηδέν»…

***

«Ο έσχατος αλγόριθμος

στην κλούβια να ’ναι μνήμη μου

νέας Φύσης η ανάσταση

λεύτερη απ’ το άγος σου

νέας πυρκαγιάς το σβήσιμο

νέας ζωής αστράναμμα»!

 

Ηλίας Βολιότης – Καπετανάκης από το ποιητικό έργο

 «Τεχνητή Άνοια», εκδόσεις «Μετρονόμος» 2025)

 

Το μέγα στοίχημα της Ιστορίας είναι και παραμένει αν τα πάσης φύσεως μπάζα της θα γίνουν πάλι ο βωμός της προκοπής. Αν θα μπορέσουν να πάρουν μέρος στην μεγάλη επανεκκίνηση της δημιουργικής καταστροφής….